به نام خدا

فدراسیون ووشو جمهوری اسلامی ایران

سبک ساندا

آیین نامه و مقررات

در طبقه بندی سبک های هنرهای رزمی چینی که دارای شاخه ها و متد های مختلفی می باشند، برخی از سبک ها به تقویت شیوه های مهارتی در اجرای حرکات ، برخی دیگر به نیروی عضلانی ، دسته ای تاکید به نیروی عضلانی ، دسته ای تاکید بر توسعه نیروی درونی داشته و برخی نیز به تکنیک های مبارزه ای و کاربردی توجه بیشتری را مبذول می دارند. در این میان ساندا ، به عنوان یک متد قدیمی همواره در اصول تمرینی خود بر جنبه کاربردی و مبارزه ای فنون و تقویت نیروی فیزیکی ، روحی و دفاعی بدن تاکید و توجه خاصی داشته است که در مسیر دوران تکاملی خود این روش ها را به شرایط مطلوبی حفظ  نموده و ارتقاء داده است.

تاریخچه نوین ساندا ، به سال ها پیش باز می گردد، زمانی که یکی از فرماندهان ارتش چین برای تعلیم گروه تحت فرمان خود ، اساتید هنرهای رزمی را از استان های مختلف گرد هم آورد تا با مشارکت یکدیگر ، شیوه سهل الوصلی را به منظور ارتقاء توانایی های جسمس و مبارزه ای افراد به وجود آورند. بدین ترتیب تکنیک های ساندا به سه ویژگی سادگی ، مستقیم به تکنیک های مبارزه ای پرداختن و کاربردی بودن عمومیت یافت. این سبک با قوانین فیزیکی ، آناتومی ، بیومکانیک ، و فیزیولوژی به عنوان یک سبک کامل رزمی شامل کلیه مهارتهای مبارزه ای ، تکنیک های درگیری ، پرتابی و دفاع شخصی برگرفته از کاربردی ترین تکنیکهای ووشو (کونگ فو چینی) از استقبال شایانی برخوردار شد.

هنرجویان و قهرمانان این سبک در قدیم الایام مبارزه هایی را با یکدیگر ترتیب می دادند که جنبه رقابتی داشته  و بر روی یک سکو که گاهاً متحرک و حتی روی آب هم می بود، به مورد اجرا در می آوردند و پس از آنکه از طرف اساتید ووشو جنب های مسابقاتی آن مورد اهمیت و توجه قرار گرفت برای ساندا تیز قوانینی را به تدوین رساندند که طی آن دو حریف با تکنیک های مبارزه ای به رقابت با یکدیگر برخواسته و نهایتاً برنده و بازنده آن مشخص می شد. در طی سالهای اخیرنیز با توجه به گسترش ووشو در خارج از مرزهای کشور چین و تشکیل فدراسیون های قاره ای و جهانی، شیوه مسابقاتی جدیدی از ساندا الگوبرداری شد که نام سان شو را برای آن برگزیدند و در واقع سان شو روش مسابقه ای مشترک در سطوح بین المللی برای تمام سبک های ووشو شد.

 

مراحل فنی و درجه بندی

مرحله اول- شالبند زرد:

الف: فرم ووبوپای

ب: تکنیکهای جا به جایی پاها (بوفا)

۱- پیشروی به جلو (شانگ بو)

۲- عقب روی مستقیم (توئه بو)

۳- پیشروی زانو بلند (دی ین بو)

۴- عقب روی با تعویض گارد (چابو)

۵- تعویض همزمان پاها (خوابو)

۶- جا به جایی مورب به پهلو (سه موابو)

۷- جا به جایی مورب به جلو (چیان کوابو)

 

مرحله دوم – شالبند سبز:

الف: فرم تیه شو پای (دست آهنین)

ب: تکنیکهای آزاد دست (شوفا)

۱- مشت مستقیم چپ (زو چونگ چوان)

۲- مشت مستقیم راست (یو چونگ چوان)

۳- هوک چپ (زو گوان چوان)

۴- هوک راست (یو گوان چوان)

۵-آپرکات چپ (زو چائو چوان)

۶- آپرکات راست (یو چائو چوان)

 

مرحله سوم – شالبند آبی:

الف: فرم تیه توئه پای (پای آهنین)

ب: تکنیکهای آزاد پا (توئه فا)

۱- پیشروی، ضربه مستقیم پا (ین توئه)

۲- پیشروی، ضربه پهلو با پا (چوای توئه)

۳- پیشروی، ضربه دورانی با پا (خن توئه)

۴- پیشروی، ضربه چکشی با پا (پی توئه)

۵- ضربه چرخشی پا ( خن سائو توئه)

چ: ترکیبهای اختیاری

 

مرحله چهارم – شالبند قهوه ای:

الف: فرم جین گان پای

ب: تکنیکهای درگیری (شوای فا)

۱- بائو توئه ( گرفتن یک پای حریف و درو کردن)

۲- بائو توئه گوتی (گرفتن پای حریف و درو کردن با استفاده از تکنیک سد کردن پا)

۳- بائو توئه یوان شن یا یائو شوان ( گرفتن پای حریف و درو دورانی آن)

۴- درگیری اختیاری

پ: ترکیبهای اختیاری

 

مرحله پنجم – شالبند مشکی:

الف: فرم آراهات پای

ب: تکنیکهای قفل مفاصل و آزاد سازی آنها (نافا)

۱- رهایی مچ

۲- رهایی گردن یا یقه

۳- رهایی پا

۴- رهایی گردن از پشت

۵- رهایی تنه

ج: مبارزات آزاد

توضیح: از مرحله پنجم به بعد مراحل پیشرفته درجات دان مطابق استانداردهای ووشو آغاز خواهد شد.

 

قوانین و مقررات مسابقاتی

در این سبک در قسمت مبارزه سه بخش مسابقاتی تحت عنوان چینگ دا بی سای، ساندا بی سای و ساندا وانگ جن باسای وجود دارد که قولنین هر یک به شرح ذیل می باشند:

 

چینگ دا( مبارزه کنترلی)

پوشش فایترها: لباس مخصوص ووشو(شلوار و پیراهن)

لوازم ایمنی فایترها: دستکش، کاپ، لثه، کلاه، محافظ سینه

تعداد و زمان راندها: ۳ راند دو دقیقه ای که پیروزی دو راند کافی خواهد بود.

رده بندی سنی: نونهالان (شروع ۱۰ الی ۱۲ سال تمام) نوجوانان (شروع ۱۳ الی ۱۵ سال تمام) جوانان(۱۵ سال تمام الی ۱۸ سال تمام) بزرگسالان (۱۸ سال الی ۳۵ سال تمام)

گروه های وزنی:

نونهالان: ۴۰-۳۶-۳۲-۲۹-۲۶-۲۳-۲۰ کیلو گرم

نوجوانان: ۶۰-۵۶-۵۲-۴۸-۴۴-۴۰-۳۶ کیلوگرم

جوانان: ۷۵-۷۰-۶۵-۶۰-۵۶-۵۲-۴۸ کیلو گرم

بزرگسالان: (۹۰+۹۰-)-۸۵-۸۰-۷۵-۷۰-۶۵-۶۰-۵۶-۵۲-۴۸ کیلوگرم

توضیح: گروههای وزنی بانوان در قسمت نونهالان، نوجوانان و جوانان مشابه فوق بوده، لیکن در قسمت بزرگسالان بانوان همان گروههای وزنی جوانان اعمال می شوند.

 

یک امتیازی ها:

۱- هر ضربه کنترل شده مشت به نقاط مجاز بدن حریف

۲- هر ضربه کنترل شده پا به نقاط مجاز بدن حریف

۳- اعلام تذکر داور وسط به حریف مقابل

۴- تأخیر در حمله و مکث بیش از هشت ثانیه

 

دو امتیازی ها:

۱- هنگامیکه مبارزی بر اثر بی احتیاطی خودش و یا عدم تعادل به زمین بخورد،دو امتیاز به حریف مقابل تعلق می گیرد.

۲- اعلام اخطار داور وسط به حریف مقابل

۳- خروج از محوطه شامل دو امتیاز به نفع حریف خواهد بود.

 

بدون امتیازی ها:

۱- ضربات واضح نباشند.

۲- ضربات همزمان به یکدیگر

۳- ضربه در حال درگیری

 

ساندا (مبارزه آزاد روی سکو)

ارتفاع سکو ۶۰ سانت از سطح زمین است.

لوازم ایمنی فایترها: دستکش،کاپ،لثه و کلاه

پوشش فایترها: شورت و تی شرت

تعداد و زمان راندها: ۳ راند ۲ یا ۳ دقیقه ای که پیروزی ۲ راند کافی خواهد بود.

رده بندی سنی:

جوانان (۱۵سال تمام الی ۱۸ سال تمام) – بزرگسالان (۱۸ سال تمام الی ۳۵ سال تمام)

گروههای وزنی:

جوانان: ۷۵-۷۰-۶۵-۶۰-۵۶-۵۲-۴۸ کیلوگرم

بزرگسالان: (۹۰+۹۰-)-۸۵-۸۰-۷۵-۷۰-۶۵-۶۰-۵۶-۵۲-۴۸ کیلو گرم

توضیح: گروههای وزنی بانوان در قسمت بزرگسالان مشابه گروههای وزنی جوانان می باشند.

 

یک امتیازی ها:

۱- هر ضربه مشت به نقاط مجاز بدن حریف

۲- ضربه پا به ران حریف

۳- اعلام تذکر داور وسط به حریف مقابل

۴- تأخیر در حمله و مکث بیش از هشت ثانیه

۵- در حالتی که حریفان هر دو بر زمین بخورند، حریفی که دیرتر بر زمین بیفتد.

 

دو امتیازی ها:

۱- زدن حریف بر روی زمین بوسیله ضربه پا، مشت و یا فن درگیری

۲- ضربه مؤثر پا به تنه و یا سر حریف

۳- خروج حریف از سکو به دلیل ضربه،پرتاب،عدم تعادل و…

۴-اعلام اخطار داور وسط به حریف مقابل

۵- هر بار ناک دان شدن

۶- در حالتی که حریف به قصد اجرای تکنیک خود را به زمین زده و بیش از ۳ ثانیه مکث کند.

 

بدون امتیازی ها:

۱- ضربات واضح نباشند.

۲- ضربات همزمان به یکدیگر

۳- ضربه در حالت درگیری

۴- خوردن هر دو حریف بر زمین به صورت همزمان

۵- خروج هر دو نفر از سکو

۶- اجرای فن درگیری که با مکث بیش از ۲ ثانیه انجام گیرد.

 

سانداوانگ (مبارزه آزاد رینگی)

این رینگ با ارتفاع ۹۰ الی ۱۲۲ سانت از سطح زمین قرار می گیرد.

لوازم ایمنی فایترها: دستکش، لثه، کاپ. (کلاه در صورت لزوم)

پوشش فایترها: شورت مبارزه ( تی شرت در صورت لزوم)

تعداد و زمان راندها: ۵ راند ۲ یا ۳ دقیقه ای و یا ۳ راند ۲ یا ۳ دقیقه ای که جمع امتیازات همه راندها برنده را تعیین می کند.

رده بندی سنی: فقط بزرگسالان (۱۸ سال تمام الی ۳۵ سال تمام)

گروههای وزنی آقایان: (۹۰+۹۰-)- ۸۵-۸۰-۷۵-۷۰-۶۵-۶۰-۵۶-۵۲-۴۸ کیلو گرم

گروههای وزنی بانوان: ۷۵-۷۰-۶۵-۶۰-۵۶-۵۲-۴۸ کیلو گرم

 

 

یک امتیازی ها:

۱- هرضربه مشت به نقاط مجاز بدن حریف

۲- هر ضربه پا به نقاط مجاز بدن حریف

۳- اعلام تذکر داور وسط به حریف مقابل

۴- تأخیر در حمله و مکث بیش از ۸ ثانیه

۵- با فن درگیری حریف را بر زمین زدن

۶- ضربه زانو به نقاط مجاز بدن حریف

 

دو امتیازی ها:

۱- با ضربه مشت یا پا حریف بر زمین بخورد

۲- اعلام اخطار داور وسط به حریف مقابل

۳- هر بار ناک دان شدن

 

بدون امتیازی ها:

۱- ضربات واضح نباشند.

۲- ضربات همزمان به یکدیگر

۳- ضربه در حالت درگیری

۴- خوردن هر دو حریف بر زمین

۵- اجرای فن درگیری که با مکث ۲ ثانیه انجام شود.

 

 

تذکرها در هر سه بخش مسابقاتی

۱- حریف را در حالت بی حرکتی نگاه داشتن

۲- تقاضای توقف مسابقه در لحظات خاص و بدون دلیل

۳- تأخیر در شروع مبارزه و ورود به میدان

۴- عدم پیروی از دستورات داور وسط

۵- نداشتن لثه، پرتاب لثه و یا شل شدن وسائل ایمنی بطور متناوب

۶- هر گونه رفتار ناشایست توسط مربی و یا دستیار و یا شرکت کننده

۷- گرفتن طنابها و استفاده از آنها بر علیه حریف (فقط در سانداوانگ)

۸- ضربه زانو به پای حریف (فقط در سانداوانگ)

 

اخطارها در هر سه بخش مسابقاتی

۱- ضربه به حریف قبل از اعلام شروع و یا بعد از اعلام توقف توسط داور وسط

۲- ضربه واضح به نقاط غیر مجاز بدن حریف

۳- ضربه با نقاط غیر مجاز به بدن حریف

۴- ضربه ویا فشار واضح به صورت مستقیم در جهت خلاف مفاصل

۵- ضربه به حریف زمین خورده

۶- ضربه زانو به سر حریف (فقط در سانداوانگ)

۷- پرتاب حریف به خارج از رینگ (فقط در سانداوانگ)

 

بخشهای غیر مجاز بدن حریف برای ضربه زدن:

پشت سر، گردن، بیضه و ستون فقرات

بخشهای مجاز بدن برای ضربه زدن:

سر، تنه و رانها

نقاط غیر مجاز برای ضربه زدن:

ضربه با سر، ضربه با آرنج، ضربه با زانو (فقط در سانداوانگ مجاز می باشد)

 

وزن دستکشها:

برای گروههای زیر ۶۵ کیلوگرم دستکشای ۲۳۰ گرمی و برای گروههای بالای ۶۵ کیلوگرم دستکشهای ۲۸۰ گرمی استفاده می شوند.

 

روشهای تعیین برنده

برنده راند در چینگ دا و ساندا:

۱- حریفی که امتیاز بالاتری دریافت کند.

۲- در صورتیکه حریف مقابل دوبار از سکو یا محوطه خارج شود.

۳- در صورتیکه حریف مقابل دوبار ناک دان شود.(فقط در ساندا زیرا در چینگ دا مبارزه کنترلی می باشد. ضمناً در سانداوانگ در این حالت راند متوقف می شود)

۴- در صورتیکه حریف دو اخطاره شود.

 

برنده مسابقه در چینگ دا، ساندا و سانداوانگ:

۱- حریفی که دو راند را برده باشد، برنده مسابقه خواهد بود( فقط در چینگ دا و ساندا وانگ)

۲- در صورتیکه حریف مقابل در طول مسابقه سه بار ناک دان شود ( در چینگ دا ناک دانی وجود ندارد)

۳- در صورتیکه حریف مقابل در طول مسابقه سه اخطاره شود.

۴- در صورت ناک اوت شدن حریف با تکنیک مجاز.(در چینگ دا ناک اوتی وجود ندارد)

۵- عدم کفایت حریف

۶- تسلیم شدن حریف توسط اعلام خودش و یا مربی مربوطه.

۷- در ساندا وانگ امتیاز همه راندها با هم جمع می شود که بالاترین امتیاز عدد ۱۰۰ خواهد بود.

 

اعلام برنده در صورت تساوی

در چینگ دا و ساندا:

۱- کسی که کمترین اخطاررا گرفته است.

۲- کسی که کمترین تذکر را گرفته است.

۳- کسی که در روز وزن کشی وزن کمتری داشته باشد.

۴- بازهم در صورت ادامه تساوی، کسی که روحیه جنگندگی و تکنیک و تاکتیکهای بهتری داشته است.

 

در سانداوانگ:

۱- انجام یک راند اضافه

۲- در صورت ادامه تساوی کسی که در روز وزن کشی وزن کمتری داشته باشد.

۳- کسی که کمترین اخطار را داشته باشد.

۴- کسی مه کمترین تذکر را داشته باشد.

۵- باز هم در صورت ادامه تساوی، کسی که روحیه جنگندگی و تکنیک و تاکتیکهای بهتری داشته است.